[[{"content_id":121357,"content_number":0,"portal_id":95,"lang_id":"fa","content_title":"وظایف منتظران","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"در فرهنگ اهل بیت&rlm; علیهم السلام، انتظار نه صرفاً یک حالت روانى، بلکه از مقوله عمل شمرده شده است، پس اگر انتظار، یک عمل است، منتظر هم باید عامل باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nمقدمه:\r\n\r\nدر روایات، براى انتظار فرج، ثوابهاى زیادى، بیان شده است.&nbsp;\r\n&laquo;المنتظر لامرنا کالمتشحّط بدمه فى سبیل اللّه&raquo;(۱) و &laquo;افضل اعمال شیعتنا انتظار الفرج&raquo;(۲) به گونه&rlm; اى از این فضیلت&rlm;ها اشاره دارد.&nbsp;\r\nبا دقت در این روایت و روایات مشابه روشن مى &rlm;شود که در فرهنگ اهل بیت&rlm; علیهم السلام، انتظار نه صرفاً یک حالت روانى، بلکه از مقوله عمل شمرده شده است، پس اگر انتظار، یک عمل است، منتظر هم باید عامل باشد.&nbsp;\r\nاگر منتظران، با وظایف خود آشنا نباشند و به آن عمل نکنند، تاریخ تکرار خواهد شد و همان گونه که در زمان امام حسین&rlm; علیه السلام، شیعیان فراوانى وجود داشتند، لیکن از میان آنها، تنها ۷۲ نفر به وظیفه خود عمل کردند و لذا امام حسین&rlm; علیه السلام تنها ماند و آن چه نمى&rlm; بایست اتفاق بیفتد، اتفاق افتاد، در زمان غیبت هم، چنانچه شیعیان به وظایف خود عمل نکنند، امام زمانشان تنها خواهد ماند و ظهورش به تأخیر خواهد افتاد.&nbsp;\r\n\r\nدر اینجا پاره &rlm;اى از وظایف شیعه در دوران غیبت را بر شمرده و به توضیح برخى از آنها مى&rlm; پردازیم:&nbsp;\r\n\r\nوظایف منتظران در دو مقوله فردى و اجتماعى قابل بررسى است:&nbsp;\r\n\r\nوظایف فردى:\r\n\r\n۱- معرفتِ امام:&nbsp;\r\nامام کاظم &rlm;علیه السلام: افضل العبادة بعد المعرفة انتظارالفرج.&nbsp;\r\nامام هشتم در معرفى امام مهدى&rlm; علیه السلام مى &rlm;فرماید: یکون اولى الناس بالناس من أنفسهم و أشفق علیهم من آبائهم و امّهاتهم.&nbsp;\r\n\r\nتذکر: مشکل عمده جامعه ما، بسط سطحى مهدویت گرایى است.&nbsp;\r\n\r\nباید اذعان داشت که مهدویت و انتظار، نه از حیث عقیدتى، نه از حیث اندیشه و تفکّر، و نه از حیث سلوک و رفتار، عمق چندانى در بین مردم و خصوصاً جوانان ما ندارد و در همین راستا، ضررهاى فراوانى متوجه نظام ما شده است.&nbsp;\r\n\r\nمهم&rlm;ترین ریشه این مشکل، برخورد سنتى مردم با مهدویت و انتظار است، متأسفانه مردم ما عادت کرده &rlm;اند، آنچه را که آسان&rlm;تر است و براى تأمین زندگى مادى و عادى آنان، سودمندتر به نظر مى&rlm; رسد، برگزینند و گرایش کمترى به مقوله&rlm; هاى معرفتى و تعهد آور داشته باشند. مثلاً نیمه شعبان را بهانه &rlm;اى براى طاق نصرت بستن و تزیین معابر و برگزارى جشن&rlm;ها قرار مى &rlm;دهند و مداحى&rlm; ها را بر سخنرانى&rlm; ها و دریافت پیام&rlm;هاى مهدویت و انتظار ترجیح مى&rlm; دهند.&nbsp;\r\n\r\n(البته باید توجه داشت که بستن طاق نصرت و چراغانى&rlm; ها هر چه بیشتر و بهتر باید انجام شود، اما باید رفتار ما به گونه &rlm;اى باشد که علاوه بر استفاده از نور ظاهرى آنها، از نور معرفت صاحب آنها بهره&rlm; مند گردیم).&nbsp;\r\n\r\nاکثر مردم، زیارت جمکران و نماز صاحب الزمان(عج) را تنها ابزارى براى درخواست حوائج از آن بزرگوار مى&rlm; شمارند.&nbsp;\r\nو به جاى آنکه امام را براى امام بخواهند، امام را براى خود مى &rlm;خواهند، و از این که شناختى نسبت به مقام و مرام آن عزیز سفر کرده ندارند، کمبودى حس نمى&rlm; کنند، گویا هیچ وظیفه&rlm; اى در ایام غیبت امام زمان&rlm; علیه السلام بر عهده افراد گذاشته نشده است.&nbsp;\r\n\r\nگر معرفت دهندت بفروش کیمیا را&nbsp;\r\nگر کیمیا دهندت، بى معرفت گدایى&rlm;\r\n\r\n۲- محبّت به امام:&nbsp;\r\nقل لا أسألکم علیه أجراً الاّ المودّة فى القربى&rlm;.(۳)&nbsp;\r\n\r\nامام زمان&rlm; علیه السلام: فلیعمل کلّ امرء منکم بما یقرب به من محبّتنا.(۴)&nbsp;\r\n\r\nبرخى از جلوه &rlm;هاى محبت از این قرارند:&nbsp;\r\n- یاد حضرت&rlm;&nbsp;\r\n- دعا براى سلامتى و ظهور حضرت&rlm;&nbsp;\r\nاکثروا الدّعاء بتعجیل الفرج(۵) \/ إنّ الرّضاعلیه السلام کان یأمر بالدعاء لصاحب الامر(۶)&nbsp;\r\n- صدقه دادن براى سلامتى حضرت&rlm;&nbsp;\r\n- تقدیم خواست او بر خواست خود&nbsp;\r\n\r\nمنصور بزرج مى&rlm; گوید: به امام صادق &rlm;علیه السلام عرض کردم: اى آقاى من، چه بسیار از شما یاد سلمان فارسى را مى &rlm;شنوم؟ فرمود: نگو سلمان فارسى، بگو سلمان محمدى &rlm;صلى الله علیه وآله آیا مى&rlm; دانى چرا بسیار از او یاد مى &rlm;کنم؟ عرض کردم نه.&nbsp;\r\nفرمود: براى سه صفت: ۱- مقدم داشتن خواسته امیرمؤمنان&rlm; علیه السلام بر خواسته خودش ۲- دوست داشتن فقرا ۳- دوست داشتن علم و علماء.(۷)&nbsp;\r\n\r\n- تلاش در کسب رضایت او:&nbsp;\r\nاعمال و رفتار و گفتار منتظر بایستى بر وفق رضاى محبوب باشد. منتظر باید ببیند، امام چه مى&rlm; پسندد. آیا از کار او راضى است یا نه؟&nbsp;\r\nبه قول امام راحل(ره): توجه داشته باشید که در کارهایتان جورى نباشد که وقتى بر امام زمان&rlm; علیه السلام عرضه شد، خداى نخواسته، آزرده بشوند و پیش ملائکةاللّه یک قدرى سرافکنده بشوند که، این&rlm;ها شیعه&rlm; هاى من هستند. این&rlm;ها دوستان من هستند و بر خلاف مقاصد خدا عمل کردند... باید ماها و شماها طورى رفتار کنیم که رضایت آن بزرگوار را که رضایت خداست، به دست بیاوریم.&nbsp;\r\n\r\n- تجدید بیعت (اللّهم اِنى... عهداً و عقداً و بیعة له فى عنقى)(۸)&nbsp;\r\n- اشتیاق عزیز علىّ أن ارى الخلق ولاتُرى&rlm;(۹)&nbsp;\r\n- اظهار ناراحتى از فراق&rlm;&nbsp;\r\n\r\nاللّهم إنا نشکوا الیک فقد نبیّنا و غیبة ولیّنا(۱۰)\r\n\r\n۳- اطاعت&rlm;&nbsp;\r\nولو أنّ اشیاعنا و فقّهم اللّه لطاعته، على اجتماع من القلوب فى الوفاء بالعهد علیهم لما تأخّر عنهم الیمن بلقائنا.(۱۱)&nbsp;\r\nامام صادق &rlm;علیه السلام: هُم اطوع له من الأَمة لسیّدها.(۱۲)&nbsp;\r\n\r\n۴- تأسّى&rlm;&nbsp;\r\n\r\nپیامبر اکرم&rlm; صلى الله علیه وآله: طوبى لمن أدرک قائم أهل بیتى و هو یأتمّ به فى غیبة قبل قیامه.(۱۳)&nbsp;\r\n\r\nبرخى از صفات حضرت که در آنها باید به ایشان تأسّى نمود عبارتند از:\r\n\r\n- تقوا&nbsp;\r\nامام رضاعلیه السلام: یکون.... أتقى الناس(۱۴)&nbsp;\r\nامام صادق &rlm;علیه السلام: من سرّه أن یکون من أصحاب القائم فلینتظر ولیعمل بالورع و محاسن الاخلاق و هو منتظر(۱۵)&nbsp;\r\n\r\n- عبادت&rlm;&nbsp;\r\nامام کاظم&rlm; علیه السلام: یعتاد مع سمرته صفرة من سهر اللّیل بأبى من لیله یرعى النجوم ساجداً و راکعاً - مهدى&rlm; علیه السلام بر اثر تهجد و شب زنده دارى رنگش به زردى متمایل است، پدرم فداى کسى باد که شبها درحال سجده و رکوع، طلوع و غروب ستارگان را مراعات مى کند.(۱۶)&nbsp;\r\n\r\n- سخت کوشى و جهاد&nbsp;\r\nامام رضاعلیه السلام: المجاهد المجتهد...(۱۷)\r\n\r\n- زُهد&nbsp;\r\nامام صادق&rlm; علیه السلام: ما لباسُه الاّ الغلیظ ولاطعامه الاّ الجشب(۱۸)&nbsp;\r\nپیامبر اکرم&rlm; صلى الله علیه وآله: لایضع حجراً على حجر(۱۹)\r\n\r\n- عدالت&rlm;&nbsp;\r\nامام باقرعلیه السلام: یعدل فى خلق الرحمان، البرّ منهم والفاجر(۲۰)\r\n\r\n- سخاوت&rlm;&nbsp;\r\nامام صادق&rlm; علیه السلام: المهدىُّ سمح بالمال(۲۱)&nbsp;\r\nبخشنده &rlm;اى است که مال را به وفور مى &rlm;بخشد.&nbsp;\r\nامام رضاعلیه السلام: یکون... أسخى الناس(۲۲)\r\n\r\n- موضع &rlm;گیرى در برابر بدعت&rlm;ها&nbsp;\r\nلا یدع بدعة إلاّ أزالها(۲۳)\r\n\r\n- نصیحت و خیرخواهى&rlm;&nbsp;\r\nالولىّ الناصح(۲۴)\r\n\r\n- صبر و بردبارى&rlm;&nbsp;\r\nعلیه... صبرُ ایّوب(۲۵)&nbsp;\r\nامام صادق&rlm; علیه السلام: هلک المستعجلون و نجى المسلّمون(۲۶)&nbsp;\r\n\r\nوظایف اجتماعى&rlm;&nbsp;\r\nاین وظایف در دو بخش قابل بررسى است:&nbsp;\r\nالف - وظایف مردمى&nbsp;\r\nب - وظایف حاکمیت&rlm;\r\n\r\nالف - وظایف مردمى عبارتند از:&nbsp;\r\n۱- دفاع و حمایت از حرکت&rlm;هایى که در جهت اهداف حضرت باشد مثل انقلاب اسلامى ایران&rlm;&nbsp;\r\n۲- تکریم و بزرگداشت نام و یاد حضرت از راه هاى:&nbsp;\r\n\r\n- قرار دادن موقوفات&rlm;&nbsp;\r\n- برقرارى مجالس بزرگداشت (جشن&rlm;ها، دعاى ندبه،...)&nbsp;\r\n- شرکت در مجالس بزرگداشت&rlm;\r\n\r\nب - وظایف نهادهاى حکومتى:&nbsp;\r\n۱- بسط فرهنگ مهدویت، از طریق راه کارهاى مناسب در:&nbsp;\r\n- جهان (مسلمین و غیر مسلمین)&nbsp;\r\n- ایران&rlm;\r\n\r\n۲- تئوریزه کردن فرهنگ مهدویت: از آن جایى که امروزه تئوریهاى مختلفى در مورد پایان تاریخ مطرح است و تنور بحث &laquo;جهانى شدن&raquo; داغ مى &rlm;باشد، بایستى حکومت جهانى امام زمان&rlm; علیه السلام را با عنوان بهترین تئورى و کارآمدترین گزینه براى پایان تاریخ، به جهانیان معرفى کرد.\r\n\r\n۳- ارائه الگوهاى مناسب از حکومت دینى به جهانیان، تا اینکه در پرتو آن، جامعه جهانى به حکومت مهدوى علاقه&rlm; مند شده و مهیّاى آن گردد.\r\n\r\n۴- فراهم ساختن زمینه &rlm;هاى مردمى براى ظهور حضرت یوطّئون للمهدى سلطانه&rlm;\r\n\r\n۵- شناسایى اهداف حکومت جهانى (مانند: عدالت، بسط معنویت، امنیت، رفاه،...) و تلاش در بدست آوردن راه کارهاى مناسب براى نزدیک شدن به آن اهداف.&nbsp;\r\n\r\n۶- نیروسازى&rlm;&nbsp;\r\nکارگرى منتظر واقعى است که به این نیت تلاش و کار مى &rlm;کند که جامعه &rlm;اى با پایه&rlm; هاى قوى اقتصادى و در خور حکومت امام مهدى&rlm; علیه السلام بسازد.\r\n\r\nمعلم و استادى منتظر واقعى است که به این نیت درس بدهد که شاگردانى تربیت کند تا بازوان پرتوانى در حکومت جهانى باشند.&nbsp;\r\n\r\nدانش &rlm;آموزى، منتظر واقعى است که درس بخواند تا در عصر ظهور بتواند بارى از دوش حضرت بردارد.&nbsp;\r\n\r\nپدر و مادرى، منتظر واقعى است که فرزندان خود را به گونه &rlm;اى تربیت کند که در خدمت اهداف حضرت باشند.&nbsp;\r\n\r\nدانشجویى منتظر واقعى است که فرا گرفتن تخصص خود را براى حکومت جهانى و تحمل مسئولیتى در آن جایگاه، قرار دهد.&nbsp;\r\n\r\nروحانى &rlm;اى منتظر واقعى است که در مواعظ خود، مردم را تشنه و مهیاى برقرارى حکومت جهانى نماید.\r\n\r\nچنانچه مردم از اولین روزهاى سیاه غیبت با حال تباه خود آشنا مى&rlm; شدند، عصر ظلمت اینگونه طولانى نمى&rlm; شد.&nbsp;\r\n\r\nهمه مردم، بالاخص کسانى که داراى وظیفه بیان این گونه مسائل بوده &rlm;اند و از گفتن آن غفلت یا تغافل ورزیده &rlm;اند، باید سخت غمگین و شرمسار باشند. چرا ما به وظیفه&rlm; هاى دوران غیبت عمل نمى&rlm; کنیم؟&nbsp;\r\n\r\nپاسخ این سؤال آن است که ما به عصر غیبت خو گرفته&rlm; ایم و به تیرگى&rlm; ها و تاریکى&rlm; ها عادت نموده &rlm;ایم.&nbsp;\r\n\r\nاعتیاد و خو گرفتن انسان به هر چیزى، مانند مسئله فطرت و طبیعت انسان را به سوى آن جذب مى&rlm; کند، به طورى که گویى اراده و اختیار را از او گرفته است.\r\n\r\nاین قدرت را خدا به انسان داده تا با خو گرفتن به خوبى&rlm; ها بدون زحمت به سوى آنها جذب شوند و از بدى&rlm; ها کناره گیرند.\r\n\r\nلذا امیرالمؤمنین &rlm;علیه السلام فرمود: العادة طبع ثان.&nbsp;\r\n\r\nاعتیادهاى اجتماعى، قدرتى بسیار بیشتر از اعتیادهاى فردى دارند، یکى از عادت&rlm;هاى شوم اجتماعى، خو گرفتن به وضع موجود است.&nbsp;\r\n\r\nدر حالیکه اگر کسى بتواند عادت&rlm;هاى اشتباه را کنار زده و خود را به خصلت&rlm;هاى ارزنده انسانى زینت دهد، به بهترین مقامات عالى دست مى&rlm; یابد.\r\n\r\nحضرت على &rlm;علیه السلام: بغلبة العادات الوصول الى أشرف المقامات.&nbsp;\r\nترک اعتیاد اجتماعى و رها شدن از قید و بند غفلت از ظهور حضرت انسان را به برترین مقامات مى &rlm;رساند و در پرتو انتظار ظهور، نه تنها از قید و بند غفلت از آن حضرت رها مى &rlm;شود، بلکه غیبت براى او به منزله مشاهده، مى &rlm;شود:\r\n\r\nامام سجادعلیه السلام: یا أبا خالد! إنّ اهل زمان غیبته، القائلون بإمامته، المنتظرین لظهوره افضل اهل کلّ زمان، لأن اللّه تعالى ذکره أعطاهم من العقول والأفهام والمعرفة ما صارت به الغیبة عندهم بمنزلة المشاهدة و جعلهم فى ذلک الزمان بمنزلة المجاهدین بین یدى رسول اللّه &rlm;صلى الله علیه وآله بالسیف، اولئک المخلصون حقّاً و شیعتنا صدقاً والدعاة الى دین اللّه سرّاً و جهراً.&nbsp;\r\n\r\nو قال &rlm;علیه السلام: انتظار الفرج من أعظم الفرج.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپى&rlm; نوشت&rlm;ها:&nbsp;\r\n\r\n----------------------------\r\n۱. کمال الدین، ص ۶۴۵.&nbsp;\r\n۲) بحار، ۵۱\/۱۵۶.&nbsp;\r\n۳) شورى، ۲۳.&nbsp;\r\n۴) احتجاج، ج ۲، ص ۵۹۹.&nbsp;\r\n۵) کمال الدین، ج ۲، ص ۴۸۵.&nbsp;\r\n۶) بحار، ج ۹۲، ص ۳۳۰.&nbsp;\r\n۷) مکیال، ج ۲، ص ۴۵۰.&nbsp;\r\n۸) دعاى عهد.&nbsp;\r\n۹) دعاى ندبه.&nbsp;\r\n۱۰) دعاى افتتاح.&nbsp;\r\n۱۱) احتجاج، ج ۲، ص ۶۰۲.&nbsp;\r\n۱۲) بحار، ج ۵۲، ص ۳۰۸.&nbsp;\r\n۱۳) بحار، ۵۱، ۷۲.&nbsp;\r\n۱۴) الزام الناصب، ص ۹.&nbsp;\r\n۱۵) بحار، ۵۲، ۱۴۰.&nbsp;\r\n۱۶) بحار، ۸۶، ص ۸۱.&nbsp;\r\n۱۷) جمال الاسبوع، ۳۱۰.&nbsp;\r\n۱۸) غیبت نعمانى، ۱۲۲.&nbsp;\r\n۱۹) الملاحم والفتن، ۱۰۸.&nbsp;\r\n۲۰) منتخب الاثر، ص ۳۱۰.&nbsp;\r\n۲۱) ملاحم و فتن، ۱۳۷.&nbsp;\r\n۲۲) الزام الناصب، ص ۹.&nbsp;\r\n۲۳) الزام الناصب، ص ۲۳۳.&nbsp;\r\n۲۴) زیارت حضرت صاحب الامرعلیه السلام.&nbsp;\r\n۲۵) امام صادق&rlm;علیه السلام، عیون اخبار الرضا، ج ۱، ص ۳۶.&nbsp;\r\n۲۶) غیبت نعمانى، ۲۸۴.\r\n\r\nمنبع: فصلنامه انتظار ، شماره55","content_html":"<div class=\"summary\">در فرهنگ اهل بیت‏ علیهم السلام، انتظار نه صرفاً یک حالت روانى، بلکه از مقوله عمل شمرده شده است، پس اگر انتظار، یک عمل است، منتظر هم باید عامل باشد.<\/div>\n\n<div class=\"clear\"> <\/div>\n\n<div class=\"text\">\n<div style=\"clear:both;\"> <\/div>\n\n<div class=\"row\">\n<div class=\"w100 col\">\n<div class=\"content\">\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>مقدمه:<\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">در روایات، براى انتظار فرج، ثوابهاى زیادى، بیان شده است. <br \/>\n«المنتظر لامرنا کالمتشحّط بدمه فى سبیل اللّه»(۱) و «افضل اعمال شیعتنا انتظار الفرج»(۲) به گونه‏ اى از این فضیلت‏ها اشاره دارد. <br \/>\nبا دقت در این روایت و روایات مشابه روشن مى ‏شود که در فرهنگ اهل بیت‏ علیهم السلام، انتظار نه صرفاً یک حالت روانى، بلکه از مقوله عمل شمرده شده است، پس اگر انتظار، یک عمل است، منتظر هم باید عامل باشد. <br \/>\nاگر منتظران، با وظایف خود آشنا نباشند و به آن عمل نکنند، تاریخ تکرار خواهد شد و همان گونه که در زمان امام حسین‏ علیه السلام، شیعیان فراوانى وجود داشتند، لیکن از میان آنها، تنها ۷۲ نفر به وظیفه خود عمل کردند و لذا امام حسین‏ علیه السلام تنها ماند و آن چه نمى‏ بایست اتفاق بیفتد، اتفاق افتاد، در زمان غیبت هم، چنانچه شیعیان به وظایف خود عمل نکنند، امام زمانشان تنها خواهد ماند و ظهورش به تأخیر خواهد افتاد. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>در اینجا پاره ‏اى از وظایف شیعه در دوران غیبت را بر شمرده و به توضیح برخى از آنها مى‏ پردازیم: <\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">وظایف منتظران در دو مقوله فردى و اجتماعى قابل بررسى است: <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>وظایف فردى:<\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>۱- معرفتِ امام:<\/strong> <br \/>\nامام کاظم ‏علیه السلام: افضل العبادة بعد المعرفة انتظارالفرج. <br \/>\nامام هشتم در معرفى امام مهدى‏ علیه السلام مى ‏فرماید: یکون اولى الناس بالناس من أنفسهم و أشفق علیهم من آبائهم و امّهاتهم. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>تذکر:<\/strong> مشکل عمده جامعه ما، بسط سطحى مهدویت گرایى است. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">باید اذعان داشت که مهدویت و انتظار، نه از حیث عقیدتى، نه از حیث اندیشه و تفکّر، و نه از حیث سلوک و رفتار، عمق چندانى در بین مردم و خصوصاً جوانان ما ندارد و در همین راستا، ضررهاى فراوانى متوجه نظام ما شده است. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">مهم‏ترین ریشه این مشکل، برخورد سنتى مردم با مهدویت و انتظار است، متأسفانه مردم ما عادت کرده ‏اند، آنچه را که آسان‏تر است و براى تأمین زندگى مادى و عادى آنان، سودمندتر به نظر مى‏ رسد، برگزینند و گرایش کمترى به مقوله‏ هاى معرفتى و تعهد آور داشته باشند. مثلاً نیمه شعبان را بهانه ‏اى براى طاق نصرت بستن و تزیین معابر و برگزارى جشن‏ها قرار مى ‏دهند و مداحى‏ ها را بر سخنرانى‏ ها و دریافت پیام‏هاى مهدویت و انتظار ترجیح مى‏ دهند. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">(البته باید توجه داشت که بستن طاق نصرت و چراغانى‏ ها هر چه بیشتر و بهتر باید انجام شود، اما باید رفتار ما به گونه ‏اى باشد که علاوه بر استفاده از نور ظاهرى آنها، از نور معرفت صاحب آنها بهره‏ مند گردیم). <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">اکثر مردم، زیارت جمکران و نماز صاحب الزمان(عج) را تنها ابزارى براى درخواست حوائج از آن بزرگوار مى‏ شمارند. <br \/>\nو به جاى آنکه امام را براى امام بخواهند، امام را براى خود مى ‏خواهند، و از این که شناختى نسبت به مقام و مرام آن عزیز سفر کرده ندارند، کمبودى حس نمى‏ کنند، گویا هیچ وظیفه‏ اى در ایام غیبت امام زمان‏ علیه السلام بر عهده افراد گذاشته نشده است. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">گر معرفت دهندت بفروش کیمیا را <br \/>\nگر کیمیا دهندت، بى معرفت گدایى‏<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>۲- محبّت به امام: <\/strong><br \/>\nقل لا أسألکم علیه أجراً الاّ المودّة فى القربى‏.(۳) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">امام زمان‏ علیه السلام: فلیعمل کلّ امرء منکم بما یقرب به من محبّتنا.(۴) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">برخى از جلوه ‏هاى محبت از این قرارند: <br \/>\n- یاد حضرت‏ <br \/>\n- دعا براى سلامتى و ظهور حضرت‏ <br \/>\nاکثروا الدّعاء بتعجیل الفرج(۵) \/ إنّ الرّضاعلیه السلام کان یأمر بالدعاء لصاحب الامر(۶) <br \/>\n- صدقه دادن براى سلامتى حضرت‏ <br \/>\n- تقدیم خواست او بر خواست خود <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">منصور بزرج مى‏ گوید: به امام صادق ‏علیه السلام عرض کردم: اى آقاى من، چه بسیار از شما یاد سلمان فارسى را مى ‏شنوم؟ فرمود: نگو سلمان فارسى، بگو سلمان محمدى ‏صلى الله علیه وآله آیا مى‏ دانى چرا بسیار از او یاد مى ‏کنم؟ عرض کردم نه. <br \/>\nفرمود: <strong>براى سه صفت<\/strong>: ۱- مقدم داشتن خواسته امیرمؤمنان‏ علیه السلام بر خواسته خودش ۲- دوست داشتن فقرا ۳- دوست داشتن علم و علماء.(۷) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- تلاش در کسب رضایت او: <\/strong><br \/>\nاعمال و رفتار و گفتار منتظر بایستى بر وفق رضاى محبوب باشد. منتظر باید ببیند، امام چه مى‏ پسندد. آیا از کار او راضى است یا نه؟ <br \/>\nبه قول امام راحل(ره): توجه داشته باشید که در کارهایتان جورى نباشد که وقتى بر امام زمان‏ علیه السلام عرضه شد، خداى نخواسته، آزرده بشوند و پیش ملائکةاللّه یک قدرى سرافکنده بشوند که، این‏ها شیعه‏ هاى من هستند. این‏ها دوستان من هستند و بر خلاف مقاصد خدا عمل کردند... باید ماها و شماها طورى رفتار کنیم که رضایت آن بزرگوار را که رضایت خداست، به دست بیاوریم. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">- تجدید بیعت (اللّهم اِنى... عهداً و عقداً و بیعة له فى عنقى)(۸) <br \/>\n- اشتیاق عزیز علىّ أن ارى الخلق ولاتُرى‏(۹) <br \/>\n- اظهار ناراحتى از فراق‏ <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">اللّهم إنا نشکوا الیک فقد نبیّنا و غیبة ولیّنا(۱۰)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>۳- اطاعت‏ <\/strong><br \/>\nولو أنّ اشیاعنا و فقّهم اللّه لطاعته، على اجتماع من القلوب فى الوفاء بالعهد علیهم لما تأخّر عنهم الیمن بلقائنا.(۱۱) <br \/>\nامام صادق ‏علیه السلام: هُم اطوع له من الأَمة لسیّدها.(۱۲) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>۴- تأسّى‏ <\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">پیامبر اکرم‏ صلى الله علیه وآله: طوبى لمن أدرک قائم أهل بیتى و هو یأتمّ به فى غیبة قبل قیامه.(۱۳) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>برخى از صفات حضرت که در آنها باید به ایشان تأسّى نمود عبارتند از:<\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- تقوا <\/strong><br \/>\nامام رضاعلیه السلام: یکون.... أتقى الناس(۱۴) <br \/>\nامام صادق ‏علیه السلام: من سرّه أن یکون من أصحاب القائم فلینتظر ولیعمل بالورع و محاسن الاخلاق و هو منتظر(۱۵) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- عبادت<\/strong>‏ <br \/>\nامام کاظم‏ علیه السلام: یعتاد مع سمرته صفرة من سهر اللّیل بأبى من لیله یرعى النجوم ساجداً و راکعاً - مهدى‏ علیه السلام بر اثر تهجد و شب زنده دارى رنگش به زردى متمایل است، پدرم فداى کسى باد که شبها درحال سجده و رکوع، طلوع و غروب ستارگان را مراعات مى کند.(۱۶) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- سخت کوشى و جهاد <\/strong><br \/>\nامام رضاعلیه السلام: المجاهد المجتهد...(۱۷)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- زُهد <\/strong><br \/>\nامام صادق‏ علیه السلام: ما لباسُه الاّ الغلیظ ولاطعامه الاّ الجشب(۱۸) <br \/>\nپیامبر اکرم‏ صلى الله علیه وآله: لایضع حجراً على حجر(۱۹)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- عدالت‏<\/strong> <br \/>\nامام باقرعلیه السلام: یعدل فى خلق الرحمان، البرّ منهم والفاجر(۲۰)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- سخاوت‏ <\/strong><br \/>\nامام صادق‏ علیه السلام: المهدىُّ سمح بالمال(۲۱) <br \/>\nبخشنده ‏اى است که مال را به وفور مى ‏بخشد. <br \/>\nامام رضاعلیه السلام: یکون... أسخى الناس(۲۲)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- موضع ‏گیرى در برابر بدعت‏ها <\/strong><br \/>\nلا یدع بدعة إلاّ أزالها(۲۳)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- نصیحت و خیرخواهى‏ <\/strong><br \/>\nالولىّ الناصح(۲۴)<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>- صبر و بردبارى‏ <\/strong><br \/>\nعلیه... صبرُ ایّوب(۲۵) <br \/>\nامام صادق‏ علیه السلام: هلک المستعجلون و نجى المسلّمون(۲۶) <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>وظایف اجتماعى‏ <\/strong><br \/>\nاین وظایف در دو بخش قابل بررسى است: <br \/>\nالف - وظایف مردمى <br \/>\nب - وظایف حاکمیت‏<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>الف - وظایف مردمى عبارتند از: <\/strong><br \/>\n۱- دفاع و حمایت از حرکت‏هایى که در جهت اهداف حضرت باشد مثل انقلاب اسلامى ایران‏ <br \/>\n۲- تکریم و بزرگداشت نام و یاد حضرت از راه هاى: <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">- قرار دادن موقوفات‏ <br \/>\n- برقرارى مجالس بزرگداشت (جشن‏ها، دعاى ندبه،...) <br \/>\n- شرکت در مجالس بزرگداشت‏<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>ب - وظایف نهادهاى حکومتى: <\/strong><br \/>\n۱- بسط فرهنگ مهدویت، از طریق راه کارهاى مناسب در: <br \/>\n- جهان (مسلمین و غیر مسلمین) <br \/>\n- ایران‏<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">۲- تئوریزه کردن فرهنگ مهدویت: از آن جایى که امروزه تئوریهاى مختلفى در مورد پایان تاریخ مطرح است و تنور بحث «جهانى شدن» داغ مى ‏باشد، بایستى حکومت جهانى امام زمان‏ علیه السلام را با عنوان بهترین تئورى و کارآمدترین گزینه براى پایان تاریخ، به جهانیان معرفى کرد.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">۳- ارائه الگوهاى مناسب از حکومت دینى به جهانیان، تا اینکه در پرتو آن، جامعه جهانى به حکومت مهدوى علاقه‏ مند شده و مهیّاى آن گردد.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">۴- فراهم ساختن زمینه ‏هاى مردمى براى ظهور حضرت یوطّئون للمهدى سلطانه‏<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">۵- شناسایى اهداف حکومت جهانى (مانند: عدالت، بسط معنویت، امنیت، رفاه،...) و تلاش در بدست آوردن راه کارهاى مناسب براى نزدیک شدن به آن اهداف. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">۶- نیروسازى‏ <br \/>\nکارگرى منتظر واقعى است که به این نیت تلاش و کار مى ‏کند که جامعه ‏اى با پایه‏ هاى قوى اقتصادى و در خور حکومت امام مهدى‏ علیه السلام بسازد.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">معلم و استادى منتظر واقعى است که به این نیت درس بدهد که شاگردانى تربیت کند تا بازوان پرتوانى در حکومت جهانى باشند. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">دانش ‏آموزى، منتظر واقعى است که درس بخواند تا در عصر ظهور بتواند بارى از دوش حضرت بردارد. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">پدر و مادرى، منتظر واقعى است که فرزندان خود را به گونه ‏اى تربیت کند که در خدمت اهداف حضرت باشند. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">دانشجویى منتظر واقعى است که فرا گرفتن تخصص خود را براى حکومت جهانى و تحمل مسئولیتى در آن جایگاه، قرار دهد. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">روحانى ‏اى منتظر واقعى است که در مواعظ خود، مردم را تشنه و مهیاى برقرارى حکومت جهانى نماید.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">چنانچه مردم از اولین روزهاى سیاه غیبت با حال تباه خود آشنا مى‏ شدند، عصر ظلمت اینگونه طولانى نمى‏ شد. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">همه مردم، بالاخص کسانى که داراى وظیفه بیان این گونه مسائل بوده ‏اند و از گفتن آن غفلت یا تغافل ورزیده ‏اند، باید سخت غمگین و شرمسار باشند. چرا ما به وظیفه‏ هاى دوران غیبت عمل نمى‏ کنیم؟ <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">پاسخ این سؤال آن است که ما به عصر غیبت خو گرفته‏ ایم و به تیرگى‏ ها و تاریکى‏ ها عادت نموده ‏ایم. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">اعتیاد و خو گرفتن انسان به هر چیزى، مانند مسئله فطرت و طبیعت انسان را به سوى آن جذب مى‏ کند، به طورى که گویى اراده و اختیار را از او گرفته است.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">این قدرت را خدا به انسان داده تا با خو گرفتن به خوبى‏ ها بدون زحمت به سوى آنها جذب شوند و از بدى‏ ها کناره گیرند.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">لذا امیرالمؤمنین ‏علیه السلام فرمود: العادة طبع ثان. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">اعتیادهاى اجتماعى، قدرتى بسیار بیشتر از اعتیادهاى فردى دارند، یکى از عادت‏هاى شوم اجتماعى، خو گرفتن به وضع موجود است. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">در حالیکه اگر کسى بتواند عادت‏هاى اشتباه را کنار زده و خود را به خصلت‏هاى ارزنده انسانى زینت دهد، به بهترین مقامات عالى دست مى‏ یابد.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">حضرت على ‏علیه السلام: بغلبة العادات الوصول الى أشرف المقامات. <br \/>\nترک اعتیاد اجتماعى و رها شدن از قید و بند غفلت از ظهور حضرت انسان را به برترین مقامات مى ‏رساند و در پرتو انتظار ظهور، نه تنها از قید و بند غفلت از آن حضرت رها مى ‏شود، بلکه غیبت براى او به منزله مشاهده، مى ‏شود:<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">امام سجادعلیه السلام: یا أبا خالد! إنّ اهل زمان غیبته، القائلون بإمامته، المنتظرین لظهوره افضل اهل کلّ زمان، لأن اللّه تعالى ذکره أعطاهم من العقول والأفهام والمعرفة ما صارت به الغیبة عندهم بمنزلة المشاهدة و جعلهم فى ذلک الزمان بمنزلة المجاهدین بین یدى رسول اللّه ‏صلى الله علیه وآله بالسیف، اولئک المخلصون حقّاً و شیعتنا صدقاً والدعاة الى دین اللّه سرّاً و جهراً. <\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">و قال ‏علیه السلام: انتظار الفرج من أعظم الفرج.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"> <\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>پى‏ نوشت‏ها: <\/strong><\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><strong>----------------------------<\/strong><br \/>\n۱. کمال الدین، ص ۶۴۵. <br \/>\n۲) بحار، ۵۱\/۱۵۶. <br \/>\n۳) شورى، ۲۳. <br \/>\n۴) احتجاج، ج ۲، ص ۵۹۹. <br \/>\n۵) کمال الدین، ج ۲، ص ۴۸۵. <br \/>\n۶) بحار، ج ۹۲، ص ۳۳۰. <br \/>\n۷) مکیال، ج ۲، ص ۴۵۰. <br \/>\n۸) دعاى عهد. <br \/>\n۹) دعاى ندبه. <br \/>\n۱۰) دعاى افتتاح. <br \/>\n۱۱) احتجاج، ج ۲، ص ۶۰۲. <br \/>\n۱۲) بحار، ج ۵۲، ص ۳۰۸. <br \/>\n۱۳) بحار، ۵۱، ۷۲. <br \/>\n۱۴) الزام الناصب، ص ۹. <br \/>\n۱۵) بحار، ۵۲، ۱۴۰. <br \/>\n۱۶) بحار، ۸۶، ص ۸۱. <br \/>\n۱۷) جمال الاسبوع، ۳۱۰. <br \/>\n۱۸) غیبت نعمانى، ۱۲۲. <br \/>\n۱۹) الملاحم والفتن، ۱۰۸. <br \/>\n۲۰) منتخب الاثر، ص ۳۱۰. <br \/>\n۲۱) ملاحم و فتن، ۱۳۷. <br \/>\n۲۲) الزام الناصب، ص ۹. <br \/>\n۲۳) الزام الناصب، ص ۲۳۳. <br \/>\n۲۴) زیارت حضرت صاحب الامرعلیه السلام. <br \/>\n۲۵) امام صادق‏علیه السلام، عیون اخبار الرضا، ج ۱، ص ۳۶. <br \/>\n۲۶) غیبت نعمانى، ۲۸۴.<\/span><\/p>\n\n<p style=\"text-align:justify;\"><span style=\"font-size:14px;\">منبع: فصلنامه انتظار ، شماره55 <\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2018-11-18 09:18:47","content_date_event":"2018-11-18 09:18:47","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2018-11-18 09:20:22","content_date_register":"2018-11-18 09:19:33","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":297,"eid":297,"attach_title":"3","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986_150_113.webp","300":".\/cache\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986_300_225.webp","400":".\/cache\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986_400_300.webp","600":".\/cache\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986_600_450.webp","900":".\/cache\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986_800_600.webp","1200":".\/cache\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986_800_600.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2562606986,"files":{"original":{"url":".\/file\/95\/attach\/201811\/348641_2562606986.jpg","width":800,"height":600,"size":0}}}]}]]