[[{"content_id":113060,"content_number":0,"portal_id":95,"lang_id":"fa","content_title":"چهل حدیث گهربار از مولا امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"چهل حدیث گهربار از مولا امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام\r\n\r\n۱. توبه بعد از گناه\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : إن قارَفتَ سَیِّئَةً فَعَجِّل مَحوَها بِالتَّوبَةِ.\r\n\r\nامام على(ع): اگر به گناهى آلوده شدى، بى درنگ آن را به توبه بشوى.\r\n\r\nتحف العقول: ص ۸۱، حکمت نامه جوان، ص: ۱۴۶\r\n\r\n۲. اشتغال به عیب خود\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : مَن أبصَرَ عَیبَ نَفسِهِ شُغِلَ عن عَیبِ غَیرِهِ.\r\n\r\nامام على(ع): هر که عیب خود را ببیند، از پرداختن به عیب دیگران، باز مى مانَد.\r\n\r\nتحف العقول: ۸۸، میزان الحکمه، ج‏۸، ص: ۳۲۲.\r\n\r\n۳. ناامید نکردن گناهکار\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : لاتُؤیِس مُذنِباً، فَکم مِن عاکفٍ عَلى ذَنبِهِ خُتِمَ لَهُ بِخَیرٍ.\r\n\r\nامام على(ع): هیچ گنهکارى را ناامید مکن. چه بسیار گناه آلوده اى که عاقبتى نیکو یافته است.\r\n\r\nبحار الأنوار: ۷۷\/ ۲۳۹\/ ۱، میزان الحکمه، ج‏۹، ص: ۵۷۵.\r\n\r\n۴. پرهیز از نیرنگ\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : إیّاک والخَدیعَةَ فَإنَّها مِن خُلُقِ اللِّئامِ.\r\n\r\nامام على(ع): از نیرنگ بپرهیز، که خوى فرومایگان است.\r\n\r\nتحف العقول: ص ۹۸.\r\n\r\n۵. عزت مؤمن در گرو...\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : عِزُّ المُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النّاسِ.\r\n\r\nامام على(ع): عزّت مؤمن، بى نیازى او از مردم است.\r\n\r\nتحف العقول: ص ۸۸، دانش نامه امام حسین(ع) بر پایه قرآن و حدیث، ج‏۲، ص: ۴۰۸\r\n\r\n۶. میانه روی اقتصادی\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : ما عالَ امرُؤٌ اقتَصَدَ.            امام على(ع): مرد میانه رو، درویش ن    لخصال: ۶۲۰\/ ۱۰، میزان الحکمه، ج‏۸، ص: ۳۴۷.\r\n\r\n۷. جلب روزی با صدقه\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اِستَنزِلوا الرِّزقَ بِالصَّدَقَةِ.\r\n\r\nامام على(ع): روزى را با صدقه دادن، درخواست کنید.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۱۳۷، میزان الحکمه، ج‏۴، ص: ۴۴۳.\r\n\r\n۸. اندازه نگه داشتن در دوستی و دشمنی\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : أحبِب حَبیبَک هَوناً ما عَسى أن یَعصِیَک یَوماً ما و أبغِض بَغیضَک هَوناً ماعَسى أن یَکونَ حَبیبَک یَوماً ما.\r\n\r\nامام على(ع): دوستت را چندان به اندازه دوست بدار که بسا روزى دشمنت شود، و دشمنت را چنان به قاعده دشمن دار که بسا روزى دوستت شود.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۲۶۸، دانش نامه امیرالمومنین(ع)، ج‏۴، ص: ۳۷۸.\r\n\r\n۹. پند گرفتن از سرگذشت دیگران\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اَلسَّعیدُ مَن وُعِظَ بِغَیرِهِ.\r\n\r\nامام على(ع): نیک بخت آن کس است که از سرگذشت دیگرى پند آموزد.\r\n\r\nالخصال: ۶۲۱\/ ۱۰، میزان الحکمه، ج‏۵، ص: ۲۹۷.\r\n\r\n۱۰. دوری از معرض تهمت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : مَن عَرَّضَ نَفسَهُ لِلتُّهَمَةِ فلایَلومَنَّ مَن أساءَ بِهِ الظَّنَّ.\r\n\r\nامام على(ع): کسى که خود را در معرض تهمت قرار دهد، نباید بدگمانِ به خویش را سرزنش کند.\r\n\r\nکنز الفوائد: ۲\/ ۱۸۲، میزان الحکمه، ج‏۶، ص: ۵۷۲.\r\n\r\n۱۱. رفاه زدگی مایه غفلت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): إیّاکم وَالتَّنَعُّمَ وَالتَّلَهِّیَ وَالفاکهاتِ؛ فَإِنَّ فی ذلِک غَفلَةً وَاغتِرارا.\r\n\r\nامام على(ع): از نازپروردگى و خوش گذرانى و رفاه زدگى بپرهیزید؛ زیرا که اینها مایه غفلت و غرورند.\r\n\r\nکتاب من لا یحضره الفقیه: ج ۱ ص ۵۱۶ ح ۱۴۸۲، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هفدهم، صفحه: ۳۹۴.\r\n\r\n۱۲. تواضع در برابر ثروتمندان\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): مَن أتى غَنِیّا فَتَواضَعَ لَهُ لِغِناهُ ذَهَبَ ثُلُثا دینِهِ.\r\n\r\nامام على(ع): هر که نزد توانگرى رود و براى ثروتش به او تواضع نماید، دوْ سومِ دینش از بین رفته است.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۲۲۸، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هفدهم، صفحه: ۴۲۰.\r\n\r\n۱۳. ارکان توبه\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): التَّوبَةُ عَلى أربَعِ دَعائِمَ: نَدَمٌ بِالقَلبِ، وَاستِغفارٌ بِاللِّسانِ، وعَمَلٌ بِالجَوارِحِ، وعَزمُ أن لا یَعودَ.\r\n\r\nامام على(ع): توبه، بر چهار ستونْ استوار است: پشیمانى در دل، آمرزش خواهى به زبان، تحقّق بخشیدن [به آن] در عمل، و تصمیم گرفتن به تکرار نکردن [گناه.]\r\n\r\nکشف الغمة: ج ۳ ص ۱۴۱، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هفدهم، صفحه: ۴۸۰.\r\n\r\n۱۴. گذشت و دادگری\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): شَیئانِ لا یوزَنُ ثَوابُهُما: العَفوُ وَالعَدلُ.\r\n\r\nامام على(ع): دو چیز است که پاداش آنها وزن نمى شود: گذشت و دادگرى.\r\n\r\nغرر الحکم: ح ۵۷۶۹، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: ۲۳۸.\r\n\r\n۱۵. احترام به پدر\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): راعِ أباک، یَرعاک ابنُک.\r\n\r\nامام على(ع): احترام پدرت را نگه دار تا فرزندت هم احترام تو را نگه دارد.\r\n\r\nالمواعظ العددیّة: ص ۵۶، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: ۳۳۲.\r\n\r\n۱۶. شنونده غیبت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): السّامِعُ لِلغیبَةِ کالمُغتابِ.\r\n\r\nامام على(ع): شنونده غیبت، مانند غیبت کننده است.\r\n\r\nغرر الحکم: ح ۱۱۷۱، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: ۳۸۲.\r\n\r\n۱۷. اهمیت ترک گناه با توانایی\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : مَا المُجاهِدُ الشَّهیدُ فی سَبیلِ اللّهِ بِأَعظَمَ أجرا مِمَّن قَدَرَ فَعَفَّ.\r\n\r\nامام على(ع): کسى که در راه خدا جهاد کند و شهید شود، اجرش بزرگ تر از کسى نیست که بتواند گناه کند و پاک دامنى ورزد.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۴۷۴، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: ۴۷۸.\r\n\r\n۱۸. نتیجه کار برای آخرت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): یا أبا ذَرٍّ، مَن عَمِلَ لاِخِرَتِهِ کفاهُ اللّهُ أمرَ دُنیاهُ وآخِرَتِهِ.\r\n\r\nامام على(ع)ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! آن که براى آخرت کار کند، خداوند، کار دنیا و آخرتش را کفایت مى کند.\r\n\r\nکنز الفوائد: ج ۲ ص ۶۸، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: ۲۳۲.\r\n\r\n۱۹. انفاق کننده مانند مجاهد راه خدا\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): إِنَّ المُنفِقَ بِمَنزِلَةِ المُجاهِدِ فی سَبیلِ اللّهِ.\r\n\r\nامام على(ع): انفاق کننده، به سان مجاهد در راه خداست.\r\n\r\nالخصال: ص ۶۱۹ ح ۱۰، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: ۵۰۰.\r\n\r\n۲۰. بنده آموزگار\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): أنَا عَبدُ مَن عَلَّمَنی حَرفًا واحِدًا.\r\n\r\nامام على(ع): من بنده آن کسى هستم که حتّى یک حرف به من بیاموزد.\r\n\r\nآداب المتعلّمین: ۷۴، علم و حکمت، جلد ۲ صفحه: ۶۲۶.\r\n\r\n۲۱. کودکی کردن با کودک\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): مَن کانَ لَهُ وَلَدٌ صَبا.\r\n\r\nامام على(ع): هر کس فرزندى دارد، باید کودکى کند.\r\n\r\nالکافی: ج ۶ ص ۵۰ ح ۴، حکمت نامه کودک، جلد ۱ صفحه: ۲۶۶.\r\n\r\n۲۲. حق فرزند بر پدر\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): حَقُّ الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أن یُحسِنَ اسمَهُ، و یُحسِنَ أدَبَهُ، و یُعَلِّمَهُ القُرآنَ.\r\n\r\nامام على(ع): حقّ فرزند بر پدر، آن است که نام نیک بر او بگذارد و او را به نیکى تربیت کند و قرآن به او بیاموزد.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۳۹۹، حکمت نامه کودک، جلد ۱ صفحه: ۱۶۲.\r\n\r\n۲۳. ناگهانی بودن مرگ\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): ما أنزَلَ المَوتَ حَقَّ مَنزِلَتِهِ مَن عَدَّ غَدا مِن أجَلِهِ.\r\n\r\nامام على(ع): کسى که فردا را از عمر خود به شمار آورد، مرگ را در جایگاه شایسته اش قرار نداده است.\r\n\r\nالکافی: ۳ \/ ۲۵۹ \/۳۰، میزان الحکمه، جلد ۱۱ صفحه: ۱۱۶.\r\n\r\n۲۴. دیدن امام علی(ع) هنگام مرگ\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): مَن أحَبَّنی وجَدَنی عندَ مَماتِهِ بحَیثُ یُحِبُّ، و مَن أبغَضَنی وجَدَنی عندَ مَماتِهِ بحَیثُ یَکرَهُ.\r\n\r\nامام على(ع): هر که مرا دوست داشته باشد، در هنگام مرگش مرا آن گونه که خوشایند اوست بیابد و هرکه مرا دشمن داشته باشد، به هنگام مرگش مرا بدان گونه که ناراحت شود بیابد.\r\n\r\nصحیفة الإمام الرِّضا: ۸۶ \/ ۲۰۳، میزان الحکمه، جلد ۱۱ صفحه: ۱۳۰.\r\n\r\n۲۵. عامل فتنه ها\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): حُبُّ المالِ سَبَبُ الفِتَنِ.\r\n\r\nامام على(ع): مال دوستى، سبب فتنه هاست.\r\n\r\nغرر الحکم: ۴۸۷۱، میزان الحکمه، جلد ۱۱ صفحه: ۱۵۰.\r\n\r\n۲۶. بزرگ ترین حسرت در قیامت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): إنّ أعظَمَ الحَسَراتِ یَومَ القِیامَةِ حَسرَةُ رجُلٍ کسَبَ مالاً فی غیرِ طاعَةِ اللّهِ، فوَرِثَهُ رجُلٌ فأنفَقَهُ فی طاعَةِ اللّهِ سبحانَهُ، فدَخَلَ بهِ الجَنّةَ و دَخَلَ الأوّلُ بهِ النّارَ.\r\n\r\nامام على(ع): بزرگترین حسرت ها در روز قیامت، حسرت مردى است که مالى را از راه ناروا به دست آورَد و آن را براى مردى به ارث گذارَد و او آن را در راه طاعت خداى سبحان خرج کند و به سبب آن به بهشت رود و آن اوّلى به واسطه آن به دوزخ رود.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۴۲۹، میزان الحکمه، جلد ۱۱ صفحه: ۱۷۲.\r\n\r\n۲۷. به یادگار گذاشتن کار خوب\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : لَم یَمُتْ مَن تَرَک أفعالاً یُقْتَدى بها مِن الخَیرِ.\r\n\r\nامام على(ع): کسى که کارهاى خوبى از خود به یادگار گذارد که سرمشق دیگران باشد، نمرده است.\r\n\r\nکنز الفوائد: ۱ \/ ۳۴۹، میزان الحکمه، جلد ۱۱ صفحه: ۱۳۴.\r\n\r\n۲۸. نتیجه عشق\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : مَن عَشِقَ شیئا أعشى (أعمى) بَصَرَهُ، و أمرَضَ قَلبَهُ، فهُو یَنظُرُ بعَینٍ غیرِ صَحیحَةٍ، و یَسمَعُ باُذُنٍ غیرِ سَمیعَةٍ، قد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدنیا قَلبَهُ.\r\n\r\nامام على(ع): هر که عاشق چیزى شود، دیده اش را کور گرداند و دلش را بیمار. در نتیجه با چشمى عیبناک بنگرد و با گوشى ناشنوا بشنود. شهوتها، خِرد او را از هم بدَرد و دنیا، دلش را بمیراند.\r\n\r\nنهج البلاغة: الخطبة ۱۰۹، میزان الحکمه، جلد ۹ صفحه: ۵۳۷.\r\n\r\n۲۹. استغفار\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): عَجِبتُ لِمَن یَقنَطُ و مَعهُ الاستِغفارُ!\r\n\r\nامام على(ع): در شگفتم از کسى که استغفار را با خود دارد و با این وصف نومید مى شود!\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۸۷، میزان الحکمه، جلد ۹ صفحه: ۵۷۳.\r\n\r\n۳۰. قناعت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): مَن لم یُقنِعْهُ الیسیرُ لم یَنفَعْهُ الکثیرُ.\r\n\r\nامام على(ع): کسى که اندک قانعش نکند، مال بسیار سودش ندهد.\r\n\r\nبحار الأنوار: ۷۸ \/ ۷۱ \/۳۳، میزان الحکمه، جلد ۹ صفحه: ۵۸۵.\r\n\r\n۳۱. اندیشه در نعمت های خدا\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): التَّفَکرُ فی آلاءِ اللّهِ نِعمَ العِبادَةُ.\r\n\r\nامام على(ع): اندیشیدن درباره نعمتهاى خدا، چه نیکو عبادتى است.\r\n\r\nغرر الحکم: ۱۱۴۷، میزان الحکمه، جلد ۹ صفحه: ۲۳۰.\r\n\r\n۳۲. ضربه زبان\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): ضَربُ اللِّسانِ أشَدُّ مِن ضَربِ السِّنانِ.\r\n\r\nامام على(ع): ضربت زبان، دردناکتر از ضربت سرنیزه است.\r\n\r\nبحار الأنوار: ۷۱ \/ ۲۸۶ \/۴۲، میزان الحکمه، جلد ۱۰ صفحه: ۲۶۴.\r\n\r\n۳۳. ذلت متکبر\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): مَن تَکبَّرَ علَى النّاسِ ذَلَّ.\r\n\r\nامام على(ع): هر که بر مردم بزرگى فروشد، خوار شود.\r\n\r\nبحار الأنوار: ۷۷ \/ ۲۳۵ \/۳، میزان الحکمه، جلد ۱۰ صفحه: ۳۴.\r\n\r\n۳۴. حساب شده سخن گفتن\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): کلامُک مَحفوظٌ علَیک مُخَلَّدٌ فی صَحیفَتِک، فاجعَلْهُ فیما یُزلِفُک.\r\n\r\nامام على(ع): سخن تو، برایت نگهدارى و در کار نامه ات براى همیشه ثبت مى شود. پس آن را در چیزى به کار گیر که تو را [به خداوند] نزدیک مى سازد.\r\n\r\nغرر الحکم: ۷۲۴۶، میزان الحکمه، جلد ۱۰ صفحه: ۱۹۷.\r\n\r\n۳۵. دوری از چاپلوسی\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): إیّاک و المَلَقَ؛ فإنّ المَلَقَ لَیس من خَلائقِ الإیمانِ.\r\n\r\nامام على(ع): از چاپلوسى بپرهیز که چاپلوسى از خصلت هاى ایمان نیست.\r\n\r\nغرر الحکم: ۲۶۹۶، میزان الحکمه، جلد ۱۰ صفحه: ۵۵۶.\r\n\r\n۳۶. دوری از زشت گویی\r\n\r\nالإمام علیّ(ع): إیّاک و ما یُستَهجَنُ مِن الکلامِ؛ فإنّهُ یَحبِسُ علَیک اللِّئامَ و یُنَفِّرُ عنک الکرامَ.\r\n\r\nامام على(ع): زنهار، از به زبان آوردن سخنان زشت؛ زیرا که فرومایگان را گرد تو جمع مى کند و گران مایگان را از تو مى رماند.\r\n\r\nغرر الحکم: ۲۷۲۲، میزان الحکمه، جلد ۱۰ صفحه: ۱۸۸.\r\n\r\n۳۷. خودپسندی\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اَلعُجبُ رَأسُ الحَماقَةِ.\r\n\r\nامام على(ع): خودپسندى، سرآغاز کم خِرَدى است.\r\n\r\nغرر الحکم: ۳۴۸، میزان الحکمه، ج‏۷، ص: ۴۹.\r\n\r\n۳۸. منت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اَلمَنُّ یُفسِدُ الإحسانَ.\r\n\r\nامام على(ع): منّت گذاشتن، عمل نیک را تباه مى کند.\r\n\r\nغرر الحکم: ۷۸۴.\r\n\r\n۳۹. غیبت نشانه نفاق\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اَلغیبَةُ آیَةُ المُنافِقِ.\r\n\r\nامام على(ع): غیبت کردن، نشانه انسان دوروست.\r\n\r\nغرر الحکم: ۸۹۹ ، میزان الحکمه، ج‏۸، ص: ۵۷۵.\r\n\r\n۴۰. مشورت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اَلاِستِشارَةُ عَینُ الهِدایَةِ.\r\n\r\nامام على(ع): مشورت کردن، چشمه هدایت است.\r\n\r\nغرر الحکم: ۱۰۲۱، میزان الحکمه، ج‏۱۲، ص: ۵۹۱.\r\n\r\n۴۱. ضایع کردن فرصت\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : إضاعَةُ الفُرصَةِ غُصَّةٌ.\r\n\r\nامام على(ع): تباه کردن فرصت، موجب اندوه است.\r\n\r\nنهج البلاغة: الحکمة ۱۱۸، میزان الحکمه، ج‏۹، ص: ۹۶.\r\n\r\n۴۲. پاسخ احمق\r\n\r\nالإمام علیّ(ع) : اَلسُّکوتُ عَلَى الأحمَقِ أفضَلُ (مِن) جَوابِهِ.\r\n\r\nامام على(ع): سکوت در برابر احمق، بهتر از جواب دادن به اوست.\r\n\r\nغرر الحکم: ۱۱۶۰، میزان الحکمه، ج‏۳، ص: ۲۳۸.\r\n\r\n ","content_html":"

چهل حدیث گهربار از مولا امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام<\/strong><\/p>\n\n

۱<\/strong>. <\/span><\/strong>توبه بعد از گناه<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : إن قارَفتَ سَیِّئَةً فَعَجِّل مَحوَها بِالتَّوبَةِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: اگر به گناهى آلوده شدى، بى درنگ آن را به توبه بشوى<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

تحف العقول: ص <\/sub>۸۱<\/sub>، حکمت نامه جوان، ص: <\/sub>۱۴۶<\/sub><\/p>\n\n

۲<\/strong>. <\/span><\/strong>اشتغال به عیب خود<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : مَن أبصَرَ عَیبَ نَفسِهِ شُغِلَ عن عَیبِ غَیرِهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هر که عیب خود را ببیند، از پرداختن به عیب دیگران، باز مى مانَد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

تحف العقول: <\/sub>۸۸<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۸<\/sub>، ص: <\/sub>۳۲۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳<\/strong>. <\/span><\/strong>ناامید نکردن گناهکار<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : لاتُؤیِس مُذنِباً، فَکم مِن عاکفٍ عَلى ذَنبِهِ خُتِمَ لَهُ بِخَیرٍ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هیچ گنهکارى را ناامید مکن. چه بسیار گناه آلوده اى که عاقبتى نیکو یافته است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

بحار الأنوار: <\/sub>۷۷\/ ۲۳۹\/ ۱<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۹<\/sub>، ص: <\/sub>۵۷۵<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۴<\/strong>. <\/span><\/strong>پرهیز از نیرنگ<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : إیّاک والخَدیعَةَ فَإنَّها مِن خُلُقِ اللِّئامِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: از نیرنگ بپرهیز، که خوى فرومایگان است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

تحف العقول: ص <\/sub>۹۸<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۵<\/strong>. <\/span><\/strong>عزت مؤمن در گرو<\/strong>...<\/span><\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : عِزُّ المُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النّاسِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: عزّت مؤمن، بى نیازى او از مردم است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

تحف العقول: ص <\/sub>۸۸<\/sub>، دانش نامه امام حسین(ع) بر پایه قرآن و حدیث، ج‏<\/sub>۲<\/sub>، ص: <\/sub>۴۰۸<\/sub><\/p>\n\n

۶<\/strong>. <\/span><\/strong>میانه روی اقتصادی<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : ما عالَ امرُؤٌ اقتَصَدَ<\/em>.<\/span><\/em>            امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: مرد میانه رو، درویش ن    <\/strong>لخصال: <\/sub>۶۲۰\/ ۱۰<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۸<\/sub>، ص: <\/sub>۳۴۷<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۷<\/strong>. <\/span><\/strong>جلب روزی با صدقه<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : اِستَنزِلوا الرِّزقَ بِالصَّدَقَةِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: روزى را با صدقه دادن، درخواست کنید<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۱۳۷<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۴<\/sub>، ص: <\/sub>۴۴۳<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۸<\/strong>. <\/span><\/strong>اندازه نگه داشتن در دوستی و دشمنی<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : أحبِب حَبیبَک هَوناً ما عَسى أن یَعصِیَک یَوماً ما و أبغِض بَغیضَک هَوناً ماعَسى أن یَکونَ حَبیبَک یَوماً ما<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: دوستت را چندان به اندازه دوست بدار که بسا روزى دشمنت شود، و دشمنت را چنان به قاعده دشمن دار که بسا روزى دوستت شود<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۲۶۸<\/sub>، دانش نامه امیرالمومنین(ع)، ج‏<\/sub>۴<\/sub>، ص: <\/sub>۳۷۸<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۹<\/strong>. <\/span><\/strong>پند گرفتن از سرگذشت دیگران<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : اَلسَّعیدُ مَن وُعِظَ بِغَیرِهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: نیک بخت آن کس است که از سرگذشت دیگرى پند آموزد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

الخصال: <\/sub>۶۲۱\/ ۱۰<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۵<\/sub>، ص: <\/sub>۲۹۷<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۰<\/strong>. <\/span><\/strong>دوری از معرض تهمت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : مَن عَرَّضَ نَفسَهُ لِلتُّهَمَةِ فلایَلومَنَّ مَن أساءَ بِهِ الظَّنَّ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: کسى که خود را در معرض تهمت قرار دهد، نباید بدگمانِ به خویش را سرزنش کند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

کنز الفوائد: <\/sub>۲\/ ۱۸۲<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۶<\/sub>، ص: <\/sub>۵۷۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۱<\/strong>. <\/span><\/strong>رفاه زدگی مایه غفلت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: إیّاکم وَالتَّنَعُّمَ وَالتَّلَهِّیَ وَالفاکهاتِ؛ فَإِنَّ فی ذلِک غَفلَةً وَاغتِرارا<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: از نازپروردگى و خوش گذرانى و رفاه زدگى بپرهیزید؛ زیرا که اینها مایه غفلت و غرورند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

کتاب من لا یحضره الفقیه: ج <\/sub>۱<\/sub> ص <\/sub>۵۱۶<\/sub> ح <\/sub>۱۴۸۲<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هفدهم، صفحه: <\/sub>۳۹۴<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۲<\/strong>. <\/span><\/strong>تواضع در برابر ثروتمندان<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: مَن أتى غَنِیّا فَتَواضَعَ لَهُ لِغِناهُ ذَهَبَ ثُلُثا دینِهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هر که نزد توانگرى رود و براى ثروتش به او تواضع نماید، دوْ سومِ دینش از بین رفته است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۲۲۸<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هفدهم، صفحه: <\/sub>۴۲۰<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۳<\/strong>. <\/span><\/strong>ارکان توبه<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: التَّوبَةُ عَلى أربَعِ دَعائِمَ: نَدَمٌ بِالقَلبِ، وَاستِغفارٌ بِاللِّسانِ، وعَمَلٌ بِالجَوارِحِ، وعَزمُ أن لا یَعودَ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: توبه، بر چهار ستونْ استوار است: پشیمانى در دل، آمرزش خواهى به زبان، تحقّق بخشیدن [به آن] در عمل، و تصمیم گرفتن به تکرار نکردن [گناه<\/strong>.]<\/span><\/strong><\/p>\n\n

کشف الغمة: ج <\/sub>۳<\/sub> ص <\/sub>۱۴۱<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هفدهم، صفحه: <\/sub>۴۸۰<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۴<\/strong>. <\/span><\/strong>گذشت و دادگری<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: شَیئانِ لا یوزَنُ ثَوابُهُما: العَفوُ وَالعَدلُ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: دو چیز است که پاداش آنها وزن نمى شود: گذشت و دادگرى<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: ح <\/sub>۵۷۶۹<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: <\/sub>۲۳۸<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۵<\/strong>. <\/span><\/strong>احترام به پدر<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: راعِ أباک، یَرعاک ابنُک<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: احترام پدرت را نگه دار تا فرزندت هم احترام تو را نگه دارد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

المواعظ العددیّة: ص <\/sub>۵۶<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: <\/sub>۳۳۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۶<\/strong>. <\/span><\/strong>شنونده غیبت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: السّامِعُ لِلغیبَةِ کالمُغتابِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: شنونده غیبت، مانند غیبت کننده است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: ح <\/sub>۱۱۷۱<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: <\/sub>۳۸۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۷<\/strong>. <\/span><\/strong>اهمیت ترک گناه با توانایی<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : مَا المُجاهِدُ الشَّهیدُ فی سَبیلِ اللّهِ بِأَعظَمَ أجرا مِمَّن قَدَرَ فَعَفَّ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: کسى که در راه خدا جهاد کند و شهید شود، اجرش بزرگ تر از کسى نیست که بتواند گناه کند و پاک دامنى ورزد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۴۷۴<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: <\/sub>۴۷۸<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۸<\/strong>. <\/span><\/strong>نتیجه کار برای آخرت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: یا أبا ذَرٍّ، مَن عَمِلَ لاِخِرَتِهِ کفاهُ اللّهُ أمرَ دُنیاهُ وآخِرَتِهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! آن که براى آخرت کار کند، خداوند، کار دنیا و آخرتش را کفایت مى کند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

کنز الفوائد: ج <\/sub>۲<\/sub> ص <\/sub>۶۸<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: <\/sub>۲۳۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۱۹<\/strong>. <\/span><\/strong>انفاق کننده مانند مجاهد راه خدا<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: إِنَّ المُنفِقَ بِمَنزِلَةِ المُجاهِدِ فی سَبیلِ اللّهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: انفاق کننده، به سان مجاهد در راه خداست<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

الخصال: ص <\/sub>۶۱۹<\/sub> ح <\/sub>۱۰<\/sub>، دانشنامه قرآن و حدیث جلد هجدهم، صفحه: <\/sub>۵۰۰<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۰<\/strong>. <\/span><\/strong>بنده آموزگار<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: أنَا عَبدُ مَن عَلَّمَنی حَرفًا واحِدًا<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: من بنده آن کسى هستم که حتّى یک حرف به من بیاموزد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

آداب المتعلّمین: <\/sub>۷۴<\/sub>، علم و حکمت، جلد <\/sub>۲<\/sub> صفحه: <\/sub>۶۲۶<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۱<\/strong>. <\/span><\/strong>کودکی کردن با کودک<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: مَن کانَ لَهُ وَلَدٌ صَبا<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هر کس فرزندى دارد، باید کودکى کند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

الکافی: ج <\/sub>۶<\/sub> ص <\/sub>۵۰<\/sub> ح <\/sub>۴<\/sub>، حکمت نامه کودک، جلد <\/sub>۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۲۶۶<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۲<\/strong>. <\/span><\/strong>حق فرزند بر پدر<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: حَقُّ الوَلَدِ عَلَى الوالِدِ أن یُحسِنَ اسمَهُ، و یُحسِنَ أدَبَهُ، و یُعَلِّمَهُ القُرآنَ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: حقّ فرزند بر پدر، آن است که نام نیک بر او بگذارد و او را به نیکى تربیت کند و قرآن به او بیاموزد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۳۹۹<\/sub>، حکمت نامه کودک، جلد <\/sub>۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۶۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۳<\/strong>. <\/span><\/strong>ناگهانی بودن مرگ<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: ما أنزَلَ المَوتَ حَقَّ مَنزِلَتِهِ مَن عَدَّ غَدا مِن أجَلِهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: کسى که فردا را از عمر خود به شمار آورد، مرگ را در جایگاه شایسته اش قرار نداده است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

الکافی: <\/sub>۳ \/ ۲۵۹ \/۳۰<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۱۶<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۴<\/strong>. <\/span><\/strong>دیدن امام علی(ع) هنگام مرگ<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: مَن أحَبَّنی وجَدَنی عندَ مَماتِهِ بحَیثُ یُحِبُّ، و مَن أبغَضَنی وجَدَنی عندَ مَماتِهِ بحَیثُ یَکرَهُ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هر که مرا دوست داشته باشد، در هنگام مرگش مرا آن گونه که خوشایند اوست بیابد و هرکه مرا دشمن داشته باشد، به هنگام مرگش مرا بدان گونه که ناراحت شود بیابد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

صحیفة الإمام الرِّضا: <\/sub>۸۶ \/ ۲۰۳<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۳۰<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۵<\/strong>. <\/span><\/strong>عامل فتنه ها<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: حُبُّ المالِ سَبَبُ الفِتَنِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: مال دوستى، سبب فتنه هاست<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: <\/sub>۴۸۷۱<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۵۰<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۶<\/strong>. <\/span><\/strong>بزرگ ترین حسرت در قیامت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: إنّ أعظَمَ الحَسَراتِ یَومَ القِیامَةِ حَسرَةُ رجُلٍ کسَبَ مالاً فی غیرِ طاعَةِ اللّهِ، فوَرِثَهُ رجُلٌ فأنفَقَهُ فی طاعَةِ اللّهِ سبحانَهُ، فدَخَلَ بهِ الجَنّةَ و دَخَلَ الأوّلُ بهِ النّارَ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: بزرگترین حسرت ها در روز قیامت، حسرت مردى است که مالى را از راه ناروا به دست آورَد و آن را براى مردى به ارث گذارَد و او آن را در راه طاعت خداى سبحان خرج کند و به سبب آن به بهشت رود و آن اوّلى به واسطه آن به دوزخ رود<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۴۲۹<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۷۲<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۷<\/strong>. <\/span><\/strong>به یادگار گذاشتن کار خوب<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : لَم یَمُتْ مَن تَرَک أفعالاً یُقْتَدى بها مِن الخَیرِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: کسى که کارهاى خوبى از خود به یادگار گذارد که سرمشق دیگران باشد، نمرده است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

کنز الفوائد: <\/sub>۱ \/ ۳۴۹<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۱<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۳۴<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۸<\/strong>. <\/span><\/strong>نتیجه عشق<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> : مَن عَشِقَ شیئا أعشى (أعمى) بَصَرَهُ، و أمرَضَ قَلبَهُ، فهُو یَنظُرُ بعَینٍ غیرِ صَحیحَةٍ، و یَسمَعُ باُذُنٍ غیرِ سَمیعَةٍ، قد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدنیا قَلبَهُ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هر که عاشق چیزى شود، دیده اش را کور گرداند و دلش را بیمار. در نتیجه با چشمى عیبناک بنگرد و با گوشى ناشنوا بشنود. شهوتها، خِرد او را از هم بدَرد و دنیا، دلش را بمیراند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الخطبة <\/sub>۱۰۹<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۹<\/sub> صفحه: <\/sub>۵۳۷<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۲۹<\/strong>. <\/span><\/strong>استغفار<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: عَجِبتُ لِمَن یَقنَطُ و مَعهُ الاستِغفارُ<\/em>!<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: در شگفتم از کسى که استغفار را با خود دارد و با این وصف نومید مى شود<\/strong>!<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۸۷<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۹<\/sub> صفحه: <\/sub>۵۷۳<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۰<\/strong>. <\/span><\/strong>قناعت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: مَن لم یُقنِعْهُ الیسیرُ لم یَنفَعْهُ الکثیرُ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: کسى که اندک قانعش نکند، مال بسیار سودش ندهد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

بحار الأنوار: <\/sub>۷۸ \/ ۷۱ \/۳۳<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۹<\/sub> صفحه: <\/sub>۵۸۵<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۱<\/strong>. <\/span><\/strong>اندیشه در نعمت های خدا<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: التَّفَکرُ فی آلاءِ اللّهِ نِعمَ العِبادَةُ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: اندیشیدن درباره نعمتهاى خدا، چه نیکو عبادتى است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: <\/sub>۱۱۴۷<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۹<\/sub> صفحه: <\/sub>۲۳۰<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۲<\/strong>. <\/span><\/strong>ضربه زبان<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: ضَربُ اللِّسانِ أشَدُّ مِن ضَربِ السِّنانِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: ضربت زبان، دردناکتر از ضربت سرنیزه است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

بحار الأنوار: <\/sub>۷۱ \/ ۲۸۶ \/۴۲<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۰<\/sub> صفحه: <\/sub>۲۶۴<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۳<\/strong>. <\/span><\/strong>ذلت متکبر<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: مَن تَکبَّرَ علَى النّاسِ ذَلَّ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: هر که بر مردم بزرگى فروشد، خوار شود<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

بحار الأنوار: <\/sub>۷۷ \/ ۲۳۵ \/۳<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۰<\/sub> صفحه: <\/sub>۳۴<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۴<\/strong>. <\/span><\/strong>حساب شده سخن گفتن<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: کلامُک مَحفوظٌ علَیک مُخَلَّدٌ فی صَحیفَتِک، فاجعَلْهُ فیما یُزلِفُک<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: سخن تو، برایت نگهدارى و در کار نامه ات براى همیشه ثبت مى شود. پس آن را در چیزى به کار گیر که تو را [به خداوند] نزدیک مى سازد<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: <\/sub>۷۲۴۶<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۰<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۹۷<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۵<\/strong>. <\/span><\/strong>دوری از چاپلوسی<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: إیّاک و المَلَقَ؛ فإنّ المَلَقَ لَیس من خَلائقِ الإیمانِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: از چاپلوسى بپرهیز که چاپلوسى از خصلت هاى ایمان نیست<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: <\/sub>۲۶۹۶<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۰<\/sub> صفحه: <\/sub>۵۵۶<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۶<\/strong>. <\/span><\/strong>دوری از زشت گویی<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em>: إیّاک و ما یُستَهجَنُ مِن الکلامِ؛ فإنّهُ یَحبِسُ علَیک اللِّئامَ و یُنَفِّرُ عنک الکرامَ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: زنهار، از به زبان آوردن سخنان زشت؛ زیرا که فرومایگان را گرد تو جمع مى کند و گران مایگان را از تو مى رماند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: <\/sub>۲۷۲۲<\/sub>، میزان الحکمه، جلد <\/sub>۱۰<\/sub> صفحه: <\/sub>۱۸۸<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۷<\/strong>. <\/span><\/strong>خودپسندی<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> :<\/span><\/em> اَلعُجبُ رَأسُ الحَماقَةِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: خودپسندى، سرآغاز کم خِرَدى است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم: <\/sub>۳۴۸<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۷<\/sub>، ص: <\/sub>۴۹<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۸<\/strong>. <\/span><\/strong>منت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> :<\/span><\/em> اَلمَنُّ یُفسِدُ الإحسانَ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: منّت گذاشتن، عمل نیک را تباه مى کند<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم<\/sub>:<\/span><\/sub>۷۸۴<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۳۹<\/strong>. <\/span><\/strong>غیبت نشانه نفاق<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> :<\/span><\/em> اَلغیبَةُ آیَةُ المُنافِقِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: غیبت کردن، نشانه انسان دوروست<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم<\/sub>:<\/span><\/sub>۸۹۹<\/sub> ، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۸<\/sub>، ص: <\/sub>۵۷۵<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۴۰<\/strong>. <\/span><\/strong>مشورت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> :<\/span><\/em> اَلاِستِشارَةُ عَینُ الهِدایَةِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: مشورت کردن، چشمه هدایت است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم<\/sub>:<\/span><\/sub>۱۰۲۱<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۱۲<\/sub>، ص: <\/sub>۵۹۱<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۴۱<\/strong>. <\/span><\/strong>ضایع کردن فرصت<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> :<\/span><\/em> إضاعَةُ الفُرصَةِ غُصَّةٌ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: تباه کردن فرصت، موجب اندوه است<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

نهج البلاغة: الحکمة <\/sub>۱۱۸<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۹<\/sub>، ص: <\/sub>۹۶<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

۴۲<\/strong>. <\/span><\/strong>پاسخ احمق<\/strong><\/p>\n\n

الإمام علیّ(ع<\/sup><\/em>)<\/span><\/sup><\/em> :<\/span><\/em> اَلسُّکوتُ عَلَى الأحمَقِ أفضَلُ (مِن) جَوابِهِ<\/em>.<\/span><\/em><\/p>\n\n

امام على(ع<\/sup><\/strong>)<\/span><\/sup><\/strong>: سکوت در برابر احمق، بهتر از جواب دادن به اوست<\/strong>.<\/span><\/strong><\/p>\n\n

غرر الحکم<\/sub>:<\/span><\/sub>۱۱۶۰<\/sub>، میزان الحکمه، ج‏<\/sub>۳<\/sub>، ص: <\/sub>۲۳۸<\/sub>.<\/span><\/sub><\/p>\n\n

 <\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2018-08-25 08:15:26","content_date_event":"2018-08-25 08:15:26","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2018-08-25 08:17:20","content_date_register":"2018-08-25 08:17:20","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":297,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/file\/95\/attach\/197001\/attach.png","300":".\/file\/95\/attach\/197001\/attach.png","400":".\/file\/95\/attach\/197001\/attach.png","600":".\/file\/95\/attach\/197001\/attach.png","900":".\/file\/95\/attach\/197001\/attach.png","1200":".\/file\/95\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]